Muzyka łączy pokolenia I Warsztaty muzyczne w Pasewalku

Filharmonia w Szczecinie wraz z Miastem Pasewalk (Stadt Pasewalk) i Stowarzyszeniem Muzycznym w Pasewalku (Musikverein Pasewalk e.V.) realizuje projekt „Senior ON. Transgraniczne szkolenia z dostępu do kultury online”. Jego celem jest nie tylko upowszechnienie wśród starszych mieszkańców Euroregionu Pomerania umiejętności korzystania z oferty kulturalnej w Internecie, ale także – poprzez spotkania młodzieży z seniorami – inicjowanie międzypokoleniowej współpracy i wymiany informacji.

Twórcy projektu szczególną rolę w dziele budowania ponadpokoleniowych mostów przyznali medium uniwersalnemu – muzyce.
W świat brzmień instrumentów dętych przeniesie uczestników warsztatów w Pasewalku zespół kameralny High Five Brass.

W programie spotkania znajdują się utwory:
Sonata „Bänkelsängerlieder” – Daniel Speer
„Three Masking Ayres” – John Adson
„Three Sea Sketches” (cz. 3) – Ian McDonald
„Die lustige Witwe” (potpourri) – Franz Lehár
Mexican Folk Medley

High Five Brass to najdłużej działający zespół kameralny Filharmonii w Szczecinie i jedyny tego rodzaju w mieście. W jego repertuarze znajdują się taneczne formy renesansowe, kompozycje z okresu baroku i romantyzmu, muzyka XX wieku, w tym jazz i muzyka filmowa. Kwintet bierze udział w festiwalach, audycjach radiowych i projektach edukacyjnych.

Zespół High Five Brass tworzą:
Marcin Olkowski – trąbka
Sławomir Kuszwara – trąbka
Dawid Kostrzewa – waltornia
Wojciech Bublej – puzon
Tomasz Zienkowicz – tuba


Projekt „Senior ON. Transgraniczne szkolenia z zakresu dostępu do kultury online” jest dofinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa (Fundusz Małych Projektów w ramach Programu Współpracy Interreg VA Meklemburgia-Pomorze Przednie /Brandenburgia/Polska w Euroregionie Pomerania).

Dlaczego projekt „Senior ON. Transgraniczne szkolenia z zakresu dostępu do kultury online” jest tak ważny?

Na naszych oczach w przeszłość odchodzą rodziny wielopokoleniowe, młodzi coraz rzadziej spotykają się ze starszymi (dziadkami, pradziadkami), a generacje zasklepiają się w grupach rówieśniczych.
W kulturach tradycyjnych, w których zasadniczą rolę odgrywał przekaz ustny, seniorzy traktowani byli jak skarbnica wiedzy. W wyniku zmian napędzanych przez szybki rozwój technologii informacyjnych niebezpiecznemu zachwianiu uległ balans pokoleniowy: nie ma dziś na świecie takiego pokolenia starszych, które wie to, co wiedzą dzieci.
O możliwości wystąpienia takich zjawisk pisała już ponad 60 lat temu amerykańska antropolożka, Margaret Mead. Badaczka podzieliła kultury na trzy typy: postfiguratywną, kofiguratywną i prefiguratywną. Kultura prefiguratywna (nazywana czasem „kulturą zagadkowych dzieci”; młodsze pokolenia przekazują wiedzę techniczną starszym), którą Mead uznawała za pieśń odległej przyszłości, jest obecnie kulturą dominującą. Zaniknęły bądź zanikają, typy kultur charakterystyczne dla społeczności tradycyjnych: postfiguratywna, („kultura nieocenionych przodków”; transmisja wiedzy i wzorców kulturowych odbywa się od starszych do młodszych) i kofiguratywna („kultura odnalezionych rówieśników”; w której przenikają się wzorce kulturowe obu generacji). W odwrocie jest także dominująca od XVI wieku kultura książki (i powiązany z nią monopol wiedzy piśmiennych dorosłych), a „galaktyka Gutenberga”, rozumiana jako zbiór wiedzy utrwalonej w postaci druku, ulega rozpadowi. Zjawiska te mają różnorakie konsekwencje, także społeczne, a fronty sporów przebiegają według dat urodzenia.
Dziś młodzi i starsi, coraz bardziej sobie obcy, żyją w pewnej izolacji od siebie, mało o sobie wiedzą, jeszcze rzadziej współpracują. Rodzą się trudne do przezwyciężenia stereotypy i pokoleniowe egocentryzmy.
Podejmując dialog międzygeneracyjny projekt „Senior ON, transgraniczne szkolenia z zakresu dostępu do kultury online” pięknie wpisuje się w program Ageing Well (Dobre starzenie się), w którym szczególnie silnie podkreślane jest znaczenie uczenia się przez całe życie i przełamywania pokoleniowych barier.