International Lutoslawski Youth Orchestra

Zderzenie żywiołu młodości z dojrzałością i nostalgią za przeszłością – tak w skrócie można podsumować program, który zaprezentuje International Lutosławski Youth Orchestra. Młodość i energia to przede wszystkim sam zespół ILYO – projekt orkiestrowy zainicjowany pięć lat temu (w roku jubileuszu stulecia urodzin patrona zespołu), który współtworzą co roku instrumentaliści w wieku 18-26 lat. Podczas kolejnych edycji wykonawcy poznają, a następnie prezentują szerokiej publiczności dorobek Witolda Lutosławskiego oraz utwory ze światowej literatury symfonicznej. Podczas tegorocznej, piątej edycji orkiestrę poprowadzi maestro Rune Bergmann, dyrektor artystyczny Filharmonii w Szczecinie.

Całą paletę uczuć i nastrojów młodego artysty znajdziemy w Koncercie fortepianowym f-moll op. 21 Fryderyka Chopina, który zabrzmi w wykonaniu, a jakże, młodego, ale już utytułowanego pianisty Piotra Alexewicza. Dzieło niespełna dwudziestoletniego kompozytora powstało pod wpływem uczucia do Konstancji Gładkowskiej, pierwszej miłości artysty. Wyraz jego młodzieńczego zadurzenia usłyszymy przede wszystkim w części drugiej, Larghetto, będącej snującym się sennie nokturnem. Po tym rozmarzeniu twórca zmieni całkowicie oblicze utworu, przenosząc słuchaczy w wir żywiołowego ludowego mazura.

Przedstawicielami twórczej dojrzałości są w programie koncertu Witold Lutosławski i Zoltán Kodály. IV Symfonia Lutosławskiego to ostatni utwór z gatunku symfonii w dorobku polskiego twórcy. Powstawał w latach 1988-1992 na zamówienie Los Angeles Philharmonic Orchestra i stanowi swoistą syntezę stylu kompozytora. Kompozycja utrzymana jest w typowej dla Lutosławskiego dwuczęściowej formie, w której liryczne, pełne nostalgii i zadumy frazy przeplatają się z gwałtownymi fragmentami tutti. IV Symfonia to także przykład mistrzostwa, jakie dojrzały kompozytor osiągnął w technice orkiestracji i zestawiania instrumentalnych współbrzmień.

„Tańce z Galánty” Zoltána Kodálya stanowią z kolei powrót twórcy do krainy dzieciństwa i jego pierwszych muzycznych doświadczeń. Napisane w 1933 roku, wykazują wyraźne inspiracje folklorem, który kompozytor poznał w Galancie, niewielkim miasteczku, obecnie na terenie Słowacji, gdzie spędził kilka wczesnych lat życia. Koncertowały tam liczne cygańskie kapele, które dla przyszłego twórcy stanowiły najwcześniejsze zetknięcie z muzyką „orkiestrową”. Po latach artysta ujął poznane wówczas melodie w prawdziwie symfoniczną formę, mieniącą się całą paletą orkiestrowych brzmień.