Mario Venzago
„Pod uważnym, wręcz pełnym czułości kierownictwem wybitnego dyrygenta gościnnego Maria Venzago orkiestra gra z niezwykłą przejrzystością, czujnością, energią i imponującym rozmachem.”Dyrygowanie jest największą pasją Maria Venzago od najmłodszych lat. Wyobraźnia, odwaga w podejmowaniu artystycznego ryzyka oraz niepowtarzalna osobowość muzyczna ukształtowały jego międzynarodową karierę, obejmującą koncerty symfoniczne, przedstawienia operowe, nagradzane nagrania oraz – coraz częściej – wykonania własnych kompozycji.
W latach 2010-2021 był dyrektorem artystycznym i pierwszym dyrygentem Berner Symphonieorchester. Wcześniej pełnił funkcje pierwszego dyrygenta lub generalnego dyrektora muzycznego Indianapolis Symphony Orchestra, Göteborgs Symfoniker, Baskijskiej Orkiestry Narodowej w San Sebastián, Sinfonieorchester Basel, Opery i Orkiestry Filharmonicznej w Grazu, Deutsche Kammerphilharmonie Frankfurt (obecnie Bremen), Theater und Philharmonisches Orchester Heidelberg oraz Musikkollegium Winterthur.
W latach 2010-2014 był pierwszym dyrygentem Royal Northern Sinfonia, w latach 2010-2019 artystą stowarzyszonym Tapiola Sinfonietta, a w latach 2000-2003 dyrektorem artystycznym Baltimore Summer Fest, obejmując tę funkcję po Pinchasie Zukermanie i Davidzie Zinmanie.
W sezonie 2025/26 powróci m.in. do Baltimore Symphony Orchestra, Berner Symphonieorchester, Philharmonisches Orchester Heidelberg, Yomiuri Nippon Symphony Orchestra w Tokio, Singapore Symphony Orchestra oraz Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu.
Mario Venzago dyrygował takimi zespołami, jak Berliner Philharmoniker, Gewandhausorchester Leipzig, Philadelphia Orchestra, Boston Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Orchestre Philharmonique de Radio France, Filarmonica della Scala oraz NHK Symphony Orchestra. Regularnie współpracuje również z Seoul Philharmonic Orchestra, Helsinki Philharmonic Orchestra, Göteborgs Symfoniker, Filharmonią Petersburską, Konzerthausorchester Berlin i Frankfurter Museumsorchester.
Współpracował z najwybitniejszymi solistami świata oraz realizował produkcje operowe z takimi reżyserami, jak Ruth Berghaus, Peter Konwitschny i Hans Neuenfels.
Jego bogata dyskografia została uhonorowana wieloma prestiżowymi nagrodami, m.in. Grand Prix du Disque, Diapason d'Or de l'Année oraz Edison Award. Szczególne uznanie zdobyły nagrania oper Venus i Penthesilea oraz kompletu utworów chóralnych Othmara Schoecka. Międzynarodowy sukces odniósł również film dokumentalny My Brother the Conductor w reżyserii Alberta Venzago, wyświetlany w kinach w całej Europie i wydany następnie na DVD.
Dużym przedsięwzięciem artystycznym był projekt The Other Bruckner, obejmujący nagranie wszystkich dziesięciu symfonii Brucknera, wydany przez wytwórnię cpo i entuzjastycznie przyjęty przez światową krytykę. Współpraca z Sony Classical zaowocowała niezwykłym nagraniem ukończonej przez Venzago Finished Unfinished Symphony Franza Schuberta z Kammerorchester Basel oraz kompletem serenad i symfonii Johannesa Brahmsa.
Do kolejnych projektów fonograficznych należą nowa wersja opery Othmara Schoecka Schloss Dürande z Berner Symphonieorchester oraz kantata Vom Fischer un syner Fru z Musikkollegium Winterthur (wydawnictwo Claves). W ostatnich latach ukazały się także nagrania zrekonstruowanej VII Symfonii Schuberta z Berner Symphonieorchester (Prospero, 2022), suity z Wuthering Heights Bernarda Herrmanna z Singapore Symphony Orchestra (Chandos Records) oraz I Koncertu skrzypcowego Paganiniego z piętnastoletnią Chloe Chua i Singapore Symphony Orchestra (Pentatone/Naxos).
Obok działalności dyrygenckiej Mario Venzago coraz więcej czasu poświęca kompozycji. W 2021 roku odbyło się prawykonanie jego Koncertu skrzypcowego z Soyoung Yoon i Berner Symphonieorchester. W 2026 roku światową premierę będzie miał jego Koncert fortepianowy z Claire Huangci i Philharmonisches Orchester Heidelberg. W nadchodzącym sezonie wielokrotnie zabrzmią także jego trzy utwory orkiestrowe, a kolejne kompozycje, w tym dwie opery, przygotowywane są do publikacji przez Universal Edition.
Mario Venzago, fot. Adrian Moser
